در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند

در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند

از ابوسعید خُدری رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا». یعنی: «در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند».

[صحیح است] [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند]

الشرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که در بهشت درختی است که سوارکاری بر اسبی که برای مسابقه آماده شده و در دویدنش تیزرو است، صد سال زیر آن حرکت می‌کند و به انتهای [سایهٔ] شاخه‌هایش نمی‌رسد.

فوائد الحديث

این حدیث، وسعت بهشت و بزرگیِ درختان آن را بیان می‌کند.

التصنيفات

صفات بهشت و جهنم