الشرح

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਜਦੋਂ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਤਕਬੀਰ (ਅੱਲਾਹੁ-ਅਕਬਰ) ਕਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਤ ਫਾਤਿਹਾ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਰੁਕਦੇ। ਇਸ ਵਕਫ਼ੇ (ਅੰਤਰਾਲ) ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਦੁਆਵਾਂ ਨਾਲ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੁਆ ਇਹ ਹੈ: «ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਬਾਇਦ ਬੈਨੀ ਵਾ ਬੈਨਾ ਖਤਾਯਾਯਾ ਕਮਾ ਬਾਅੱਤਾ ਬੈਨਲ ਮਸ਼ਰੀਕੀ ਵਲ ਮਗ਼ਰਿਬ, ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਨੱਕਿਨੀ ਮਿਨ ਖਤਾਯਾਯਾ ਕਮਾ ਯੁਨੱਕਸ ਸੌਬੁਲ ਅਬਯਾਜ਼ੁ ਮਿਨੱਦ-ਦਨਸ, ਅੱਲਾਹੁਮੱਗ ਸਿਲਨੀ ਮਿਨ ਖਤਾਯਾਯਾ ਬਿਲ ਮਾਈ ਵੱਸ-ਸਲਜੀ ਵਲ ਬਰਦ। (ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੰਨੀ ਦੂਰੀ ਪਾ ਦੇ ਜਿੰਨੀ ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਪਾਈ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਨੂੰ ਗੁਨਾਹਾਂ ਤੋਂ ਇੰਜ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਤੋਂ ਮੈਲ ਸਾਫ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਮੇਰੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਬਰਫ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਧੋ ਦੇ।)» ਆਪ ﷺ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਤੋਂ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਨਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪ ਦੇ ਅਤੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੰਨੀ ਦੂਰੀ ਕਰ ਦੇਵੇ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਨਾ ਸਕਣ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਕਦੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਵੀ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਪ ਨੂੰ ਇੰਜ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਮੈਲ-ਕੁਚੈਲ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਬਰਫ ਅਤੇ ਗੜ੍ਹਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਠੰਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੁਨਾਹਾਂ ਤੋਂ ਧੋ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ (ਤਪਸ਼) ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਵੇ।