الشرح

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਹੁਦੈਬੀਆ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਫ਼ਜਰ (ਸਵੇਰ) ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੀ। ਹੁਦੈਬੀਆ ਮੱਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਾਂ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਨਮਾਜ਼ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਸਲਾਮ ਫੇਰਿਆ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਹਾਨ ਰੱਬ ਨੇ ਕੀ ਫਰਮਾਇਆ ਹੈ? ਲੋਕਾਂ (ਭਾਵ ਸਹਾਬੀਆਂ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਸੂਲ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਆਪ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਹੈ ਕਿ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਨ 'ਤੇ ਲੋਕ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਹਿਸਾ ਜੋ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਉਹ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਲਾਹ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਇਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ। ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਲਾਣੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤਾਰੇ 'ਤੇ ਈਮਾਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਰਹੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਛੋਟਾ ਕੁਫਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਤਾਰੇ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਸ਼ਰੀਅਤੀ ਸਬਬ (ਕਾਰਨ) ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ। ਲੇਕਿਨ ਜਿਸਨੇ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਨ ਆਦਿ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਿੱਕਲਣ ਜਾਂ ਟੁੱਟਣ ਵਰਗੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਅਸਲੀ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।