الشرح

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚਾ ਅਬੁ-ਤਾਲਿਬ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇੱਲੱਲਾਹ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪ ﷺ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ਫਾਅਤ (ਸਿਫਾਰਸ਼) ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲਣ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਸਕਣ। ਲੇਕਿਨ ਅਬੁ-ਤਾਲਿਬ ਨੇ ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਿਤੇ ਕੁਰੈਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਾ ਕਹਿਣ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਹ ਆਇਤ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਜੋ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਕੋਲ ਇਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਆਪ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਬਖਸ਼ਣ; ਸਗੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸਦਾ ਬਲ ਬਖਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਕ-ਸੱਚ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।