از اُمَیمه دختر رُقَیقه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت: همراه با گروهی از زنان انصار نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمدیم تا با ایشان بیعت کنیم. پس گفتیم: ای رسول خدا، با شما بیعت می‌کنیم بر اینکه چیزی را با خدا شریک نگردانیم، و دزدی نکنیم، و زنا نکنیم، و بهتانی را که میان دست‌ها و پاهایمان می‌سازیم، نیاوریم، و در کار نیک از شما نافرمانی نکنیم. ایشان فرمودند: «فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ، وَأَطَقْتُنَّ» یعنی: «در آنچه توانایی و طاقتش را دارید». [امیمه] گفت: ما گفتیم: خدا و رسولش به ما مهربان‌ترند، ای رسول خدا بیایید تا با شما بیعت کنیم. پس رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِنِّي لَا أُصَافِحُ النِّسَاءَ، إِنَّمَا قَوْلِي لِمِائَةِ امْرَأَةٍ كَقَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ، أَوْ مِثْلُ قَوْلِي لِامْرَأَةٍ وَاحِدَةٍ» یعنی: «همانا من با زنان مصافحه نمی‌کنم. سخن من به صد زن، مانند سخنم به یک زن است».