ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ: ਉਹ (ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ) ਹਰ ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨਮਾਜ਼ ਫਰਜ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਫ਼ਲ। ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਰਮਜ਼ਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਰੁਕੂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਫੇਰ (ਰੁਕੂ ਤੋਂ ਉੱਠਣ ਵੇਲੇ) "سمع الله لمن حمده - ਸਮੀਅੱਲਾਹੁ ਲਿਮਨ ਹਮਿਦਾਹ" ਕਹਿੰਦੇ। ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਜਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ " ربنا ولك الحمد - ਰੱਬਾਨਾ ਵਲਾਕਲ ਹਮਦ ਕਹਿੰਦੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਜਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਦੋਂ ਨੀਚੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਸਜਦੇ ਤੋਂ ਸਿਰ ਚੁੱਕਦੇ ਤਾਂ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ (ਦੂਜਾ) ਸਜਦਾ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਜਦੇ ਤੋਂ ਸਿਰ ਚੁੱਕਦੇ ਤਾਂ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਫੇਰ ਜਦੋਂ ਦੋ ਰਕਆਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈਠ ਕੇ, ਉੱਠਦੇ ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ। ਭਾਵ ਕਿ ਹਰ ਰਕਆਤ ਵਿੱਚ ਇੰਜ ਹੀ ਕਰਦੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਨਮਾਜ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ। ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਨਮਾਜ਼ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਤਾਂ ਫਰਮਾਉਂਦੇ: ਉਸ ਜ਼ਾਤ ਦੀ ਕਸਮ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੈ! ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹੋ ਆਪ (ﷺ) ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।