إعدادات العرض
ਹੇ ਲੋਕੋ! ਬੇਸ਼ੱਕ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੋਮਿਨਾਂ (ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਉਹੀਓ…
ਹੇ ਲੋਕੋ! ਬੇਸ਼ੱਕ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੋਮਿਨਾਂ (ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਉਹੀਓ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਬੁ-ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: \\"ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੀ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੂਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: {ਹੇ ਰਸੂਲੋ! ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਓ ਅਤੇ ਭਲਾ ਅਮਲ ਕਰੋ} ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: {ਹੇ ਜੋ ਇਮਾਨ ਲਿਆ ਹੈਂ! ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਿਜ਼ਕ ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਓ}। ਫਿਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਲੰਮੀ ਕਰਦਾ, ਬੇਸੁਤਰ ਅਤੇ ਧੂੜ-ਧੁੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧਾਉਂਦਾ: 'ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ! ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬ!' ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਪੀਣਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਪਹਿਨਾਵਾ ਹਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਦुआ ਕਬੂਲ ਹੋਵੇਗੀ?"\\
الترجمة
العربية Español አማርኛ English اردو Indonesia বাংলা Français Türkçe Русский Bosanski සිංහල हिन्दी 中文 فارسی Tiếng Việt Tagalog Kurdî Hausa Português മലയാളം తెలుగు Kiswahili தமிழ் ไทย Deutsch پښتو অসমীয়া Shqip Nederlands ગુજરાતી Кыргызча नेपाली Lietuvių دری Српски тоҷикӣ Kinyarwanda Română Magyar Čeština Moore Malagasy Oromoo ಕನ್ನಡ Wolof Azərbaycan O‘zbek Українська ქართული Македонски ភាសាខ្មែរ मराठी Kirundi Kurmancî Bahasa Melayu မြန်မာالشرح
ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੇਸ਼ੱਕ ਅੱਲਾਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੁਕੱਦਸ (ਪਾਕ) ਹੈ, ਕਮੀਆਂ ਤੇ ਖਰਾਬੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਮਲਾਂ (ਕਰਮਾਂ), ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਖਾਲਸ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਤੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣ। ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਨੇੜਤਾ ਕੇਵਲ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਇਬਾਦਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਰਹੇ ਕਿ ਆਪਣੇ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਧਨ ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਹੈ। ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੰਦੇ ਦਾ ਅਮਲ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਹਲਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਮੋਮਿਨਾਂ (ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਆਂ) ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦਾ ਫਰਮਾਨ ਹੈ: "ਹੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰੋ! ਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਓ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰੋ" [ਸੂਰਤ ਅਲ-ਮੋਮਿਨੂਨ: 51] ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਫ਼ਰਮਾਇਆ: "ਹੇ ਈਮਾਨ ਵਾਲਿਓ! ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਓ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਹਨ।" [ਸੂਰਤ ਅਲ-ਬਕਰਹ:172] ਫੇਰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਹਰਾਮ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਾਮ ਖਾਣਾ ਅਮਲ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਅੱਗੇ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੰਦਾ। ਫੇਰ ਭਾਵੇਂ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਰਜ਼ੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਣ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ: 1-ਕਿਸੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੱਜ, ਜਿਹਾਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਆਦਿ ਲਈ ਲੰਮਾ ਸਫਰ (ਯਾਤਰਾ) ਕਰਨਾ। 2- ਬੰਦੇ ਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ। ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਧੂੜ-ਮਿੱਟੀ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਉੱਡਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬੰਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ। 3- ਦੁਆ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਹੱਥ ਚੁੱਕਣਾ। 4- ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਾਸਤਾ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਗਿੜਗਿੜਾ ਕੇ ਦੁਆ ਕਰਨਾ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ: ਹੇ ਰੱਬਾ! ਹੇ ਰੱਬਾ! ਕਹਿਣਾ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਖਾਣਾ ਹਰਾਮ, ਉਸਦਾ ਪੀਣਾ ਹਰਾਮ, ਉਸਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਹਰਾਮ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਦੁਆ ਕਿਵੇਂ ਕਬੂਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?فوائد الحديث
ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ, ਸਿਫਤਾਂ, ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕੇਵਲ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ।
ਅਜਿਹਾ ਸਾਧਨ ਅਪਣਾਉਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਚਾਹ ਅਤੇ ਹੌਂਸਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨਬੀ ﷺ ਦਾ ਇਹ ਫਰਮਾਨ ਹੈ: "ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੋਮਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹੁਕਮ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੋਮਿਨ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਹੁਕਮ ਰਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹਰਾਮ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਹੈ।
ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਪੰਜ ਕਾਰਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ: 1- ਲੰਮਾ ਸਫਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਨਿਮਰਤਾ (ਅਧੀਨਗੀ) ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। 2- ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੀ ਹਾਲਤ। 3. ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੁੱਕਣਾ। 4. ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰੱਬੁਵੀਅਤ (ਰੱਬ ਹੋਣ) ਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਾਸਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਗਿੜਗਿੜਾ ਕੇ ਦੁਆ ਮੰਗਣਾ। ਦੁਆ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। 5. ਪਵਿੱਤਰ (ਹਲਾਲ) ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਤੇ ਪੀਣੀਆਂ।
ਹਲਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
**"ਕ਼ਾਜ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਵਿੱਤਰ' ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ 'ਨਿੱਘੜਾ' ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨਾਲ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਫ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਮਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੀਚੇ ਅਖਲਾਕ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਅਮਲਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਧਨ ਲਈ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਨ ਹਲਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਧਨ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"**