الشرح

ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਕੋਲ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਆਇਆ, ਜੋ ਜਿਹਾਦ ਵਿੱਚ ਅਜਰੋ-ਸਵਾਬ (ਇਨਾਮ) ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਜਰੋ-ਸਵਾਬ ਮਿਲੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਸੋ, ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਰੋ-ਸਵਾਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ ਗ਼ੈਰਉੱਲਾਹ (ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ) ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇਹ ਸਵਾਲ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪ ﷺ ਨੇ ਹਰ ਵਾਰ ਇਹੋ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਰੋ-ਸਵਾਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਮਲ ਦੇ ਕਬੂਲ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਸੂਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੂਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਅਮਲ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖ਼ਾਲਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ (ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ) ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰੀਕ (ਸਾਂਝੀ) ਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।